Załącznik

do Zarządzenia Nr 19/2009

Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej

w Czerwionce - Leszczynach

z dnia 1 lipca 2009r.

REGULAMIN PRACY

OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ

W CZERWIONCE-LESZCZYNACH

Rozdział I

Postanowienia ogólne

§ 1

Regulamin ustala organizację i porządek w procesie pracy oraz związane z tym prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników.

§ 2

1. Postanowienia regulaminu obowiązują wszystkich pracowników, bez względu na rodzaj wykonywanej pracy oraz zajmowane stanowisko.

2. W sprawach nie uwzględnionych w regulaminie pracy obowiązują przepisy Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy.

§ 3

Każdy pracownik przed dopuszczeniem do pracy podlega zaznajomieniu z regulaminem: (oświadczenie
o zapoznaniu się z treścią regulaminu, zaopatrzone w podpis pracownika i datę, zostanie dołączone do akt osobowych).

§ 4

1. Ilekroć w niniejszym regulaminie jest mowa o:

   Pracodawcy - należy przez to rozumieć Ośrodek Pomocy Społecznej,

   Pracowniku - należy przez to rozumieć osobę pozostającą z pracodawcą w stosunku pracy.

2. Do reprezentowania pracodawcy w sprawach z zakresu prawa pracy upoważniony jest Dyrektor Ośrodka.

Rozdział II

Podstawowe obowiązki pracownika

§ 5

1. Podstawowym obowiązkiem pracownika jest sumienne i staranne wykonywanie pracy oraz stosowanie się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa pracy lub umowy o pracę.

2. Pracownik jest zobowiązany w szczególności do:

1. rzetetnie i efektywnie wykonywać pracę,

2. stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne
   z przepisami prawa lub stosunkiem pracy,

3. przestrzegać ustalonego czasu pracy,

4. przestrzegać regulaminu pracy i ustalonego w zakładzie porządku,

5. przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych,

6. podnosić kwalifikacje zawodowe oraz doskonalić umiejętności pracy,

7. dbać o dobro zakładu pracy i jego mienie,

8. zachować w tajemnicy informacje służbowe, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę,

9. przestrzegać tajemnicy określonej w odrębnych przepisach,

10. przestrzegać w zakładzie zasad współżycia społecznego,

11. dbać o czystość i porządek wokół swego stanowiska pracy,

12. należycie zabezpieczyć, po zakończeniu pracy urządzenia i pomieszczenia pracy.

§ 6

Pracownikom zabrania się:

1. Wnoszenia i spożywania na terenie zakładu pracy napojów alkoholowych i przyjmowania środków odurzających oraz przebywania na terenie zakładu pracy pod wpływem takich napojów lub środków.

2. Palenia tytoniu na terenie zakładu pracy.

3. Opuszczania w czasie pracy miejsca pracy, bez zgody bezpośredniego przełożonego.

4. Wynoszenia z miejsca pracy, bez zgody przełożonego, jakichkolwiek rzeczy nie będących własnością pracownika.

5. Wykorzystywania bez zgody przełożonego sprzętu i materiałów pracodawcy do czynności niezwiązanych z wykonywaną pracą.

§ 7

1. Pracownik nie może wykonywać zajęć, które pozostawałyby w sprzeczności z jego obowiązkami albo mogłyby wywoływać podejrzenie o stronniczość lub interesowność .

2. W związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracownik jest obowiązany rozliczyć się z zakładem pracy.

Rozdział III

Podstawowe obowiązki pracodawcy

§ 8

Pracodawca jest zobowiązany w szczególności do:

1. Zaznajamiania pracowników podejmujących pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonych stanowiskach oraz ich podstawowymi uprawnieniami.

2. Organizowania pracy w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy, jak również osiąganie przez pracowników, przy wykorzystaniu ich uzdolnień i kwalifikacji, wysokiej wydajności
   i należytej jakości pracy.

3. Zapewniania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz prowadzenia systematycznych szkoleń pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

4. Terminowego i prawidłowego wypłacania wynagrodzenia.

5. Ułatwiania pracownikom nabywania i podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

6. Stwarzania pracownikom podejmującym zatrudnienie po ukończeniu szkoły warunków sprzyjających przystosowaniu się do należytego wykonywania pracy.

7. Zaspokajania, w miarę posiadanych środków socjalnych, potrzeb pracowników.

8. Wpływania na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego.

9. Niezwłocznego wydania pracownikowi, w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy, świadectwa pracy, bez uzależniania tego od wcześniejszego rozliczenia się pracownika.

10. Stosowania obiektywnych i sprawiedliwych kryteriów oceny wykonywanej przez poszczególnych pracowników pracy.

11. Prawidłowego prowadzenia dokumentacji pracowniczej i akt osobowych.

12. Niestosowania i niedopuszczania do stosowania jakichkolwiek form dyskryminacji.

13. Przeciwdziałać mobbingowi.

14. Wyposażenia pracowników w odpowiednie narzędzia i materiały.

§ 9

Pracodawca jest obowiązany udostępnić pracownikom tekst przepisów dotyczących równego traktowania w zatrudnieniu.

Rozdział IV

Czas pracy

§ 10

1. Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy,

2. Czas pracy powinien być w pełni wykorzystany przez każdego pracownika na wykonywanie obowiązków służbowych.

3. Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy celem prawidłowego ustalenia wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń związanych z pracą z uwzględnieniem pracy w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, niedziele i święta - w rozliczeniu dobowym, tygodniowym
   w przyjętym okresie rozliczeniowym.

§ 11

1. W Ośrodku Pomocy Społecznej w Czerwionce-Leszczynach wprowadza się system równoważnego czasu pracy, za wyjątkiem pracowników socjalnych w terenie, do których mają zastosowanie podstawowe normy czasu pracy.

2. Okres rozliczeniowy wynosi 1 miesiąc.

§ 12

1. Rozkład czasu pracy (godziny rozpoczynania i kończenia pracy) pracowników Ośrodka ustala się następująco:

• pracownicy administracyjni wykonujący pracę w siedzibie Ośrodka, wykonują pracę zgodnie z ustalonym harmonogramem według podziału na dwie grupy:

  
  

1 tydzień:

-I-sza grupa:                      poniedziałek od 7.30 do 17.00

wtorek od 7.30 do 15.30

środa od 7.30 do 15.30

czwartek od 7.30 do 15.30

piątek od 7.30 do 14.00

-II-ga grupa:                       poniedziałek od 7.30 do 15.30

wtorek od 7.30 do 15.30

środa od 7.30 do 15.30

czwartek od 7.30 do 15.30

piątek od 7.30 do 15.30

2 tydzień:

-I-sza grupa:                      poniedziałek od 7.30 do 15.30

wtorek od 7.30 do 15.30

środa od 7.30 do 15.30

czwartek od 7.30 do 15.30

piątek od 7.30 do 15.30

-II-ga grupa:                      poniedziałek od 7.30 do 17.00

wtorek od 7.30 do 15.30

środa od 7.30 do 15.30

czwartek od 7.30 do 15.30

piątek od 7.30 do 14.00

(w przypadku gdy w związku z normą miesięczną czasu pracy, wychodzą odstępstwa od w/w harmonogramu wszelkie informacje będą zawarte w grafikach czasu pracy na dany miesiąc.)

• pracownicy socjalni w terenie:
  poniedziałek – piątek od 7:30 do 15:30

• pracownicy Świetlic Terapeutyczno - Środowiskowych w Czerwionce-Leszczynach wykonują pracę zgodnie z ustalonym harmonogramem według podziału na dwie grupy:

1 tydzień:

-I-sza grupa: poniedziałek - piątek od 10.00 do 18.00

-II-ga grupa: poniedziałek - piątek od 12.00 do 20.00

2 tydzień:

-I-sza grupa: poniedziałek - piątek od 12.00 do 20.00

-II-ga grupa: poniedziałek - piątek od 10.00 do 18.00

W dni wolne od nauki szkolnej [tj. wakacje, ferie, przerwy świąteczne]

poniedziałek – piątek od 8.00 do 16.00

2. Kontrolę prawidłowości korzystania z dni wolnych za przepracowany dodatkowo czas prowadzi pracownik ds. Kadrowych.

3. Godziny rozpoczynania i kończenia pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się indywidualnie.

4. Pracodawca na wniosek pracownika lub bez niego, może ustalić indywidualny harmonogram godzin pracy zgodny z normatywnym czasem pracy.

§ 13

Pracownicy, których dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, mogą korzystać z 15-minutowej przerwy w pracy wliczonej do czasu pracy; czas rozpoczynania i zakończenia przerwy śniadaniowej ustala dyrektor jednostki w porozumieniu z pracownikami.

§ 14

Pora nocna obejmuje czas pomiędzy godziną 22.00 do 6.00. Za każdą godzinę przepracowaną
w porze nocnej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości określonej przepisami
Kodeksu pracy.

§ 15

Soboty, niedziele oraz święta określone odrębnymi przepisami są dniami wolnymi od pracy. Za pracę w sobotę, niedzielę lub święto uważa się pracę wykonywaną pomiędzy godz. 6.00 w tym dniu a godz. 6.00 następnego dnia. Za pracę w tym dniu przysługuje, według wyboru pracownika, wynagrodzenie albo czas wolny w tym wymiarze, z tym że wolny czas, na wniosek pracownika, może być udzielony w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu.

§ 16

Każdy pracownik powinien stawić się do pracy w takim czasie, by w godzinach rozpoczęcia pracy znajdował się na stanowisku pracy.

§ 17

Przebywanie pracowników na terenie zakładu pracy poza godzinami pracy może mieć miejsce tylko
w uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu ustnej bądź pisemnej zgody bezpośredniego przełożonego oraz Administratora Danych Osobowych.

§ 18

Przyjście do pracy pracownicy potwierdzają wpisem w liście obecności.

§ 19

Nieobecność pracownika w pracy powinna być odnotowana z zaznaczeniem, czy jest to nieobecność usprawiedliwiona. W czasie nieobecności pracownika jego bezpośredni przełożony decyduje, komu praca ma być zastępczo przydzielona.

§ 20

Czas pracy pracownika wykonującego czynności służbowe w innej miejscowości rozliczany jest na podstawie poleceniu wyjazdu służbowego.

Rozdział V

Wynagrodzenia za pracę

§ 21

Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę odpowiednie do rodzaju wykonywanej pracy i kwalifikacji wymaganych przy jej wykonywaniu, a także ilości i jakości świadczonej pracy.

§ 22

1. Wynagrodzenie pracownika za pełny miesięczny wymiar czasu pracy nie może być niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów. W pierwszym roku pracy dopuszcza się 80% tej kwoty.

2. Do wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się:

   1. wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych,

   2. nagród jubileuszowych,

   3. odpraw i nagród z tyt. dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery budżetowej.

   4. dodatku stażowego, funkcyjnego i specjalnego.

§ 23

Wynagrodzenie za pracę w danym miesiącu wypłaca się w jednym z ostatnich czterech dni tego miesiąca.

§ 24

1. Wypłata wynagrodzenia dokonywana jest w kasie Ośrodka do rąk własnych pracownika albo osoby przez niego upoważnionej.

2. Wynagrodzenie na pisemny wniosek pracownika może być przekazywane na jego rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy.

3. Wynagrodzenie i dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych wypłaca się nie później niż w ciągu miesiąca po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

4. Pracodawca na żądanie pracownika, jest obowiązany udostępnić do wglądu dokumenty, na których podstawie zostało obliczone jego wynagrodzenie.

§ 25

Z wynagrodzenia podlegają potrąceniu:

1. zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,

2. sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności pieniężnych,

3. kary pieniężne przewidziane w art. 108 kodeksu pracy, oraz w przepisach wykonawczych do ustawy o pracownikach samorządowych,

4. inne należności, na potrącenia których pracownik wyraził zgodę.

Rozdział VI

Wyróżnienia i nagrody.

§ 26

Pracownikom, którym w szczególności wzorowo i sumiennie wypełniają swoje obowiązki służbowe, wykazują inicjatywę w pracy oraz podnoszą swoje kwalifikacje zawodowe, mogą być przyznawane przez Dyrektora Ośrodka nagrody zgodnie z postanowieniami Regulaminu wynagradzania.

Rozdział VII

Urlopy i zwolnienia od pracy

§ 27

1. Pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego płatnego urlopu wypoczynkowego
   w wymiarze określonym przez przepisy Kodeksu pracy.

2. Na wniosek pracownika urlop może być podzielony na części. Co najmniej jedna część wypoczynku powinna trwać nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.

3. Pracodawca ustala termin urlopu po porozumieniu z pracownikiem.

4. Pracownik może rozpocząć urlop wyłącznie po uzyskaniu pisemnej zgody pracodawcy (osoby upoważnionej) na karcie urlopowej, z zastrzeżeniem ust. 8.

5. Przed rozpoczęciem urlopu pracownik powinien załatwić wszystkie przydzielone mu sprawy. Gdy jest to niemożliwe przekazuje je innemu pracownikowi w ramach zastępstwa.

6. Urlopu niewykorzystanego zgodnie z ustaleniami pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi najpóźniej do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego.

7. W okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracownik jest obowiązany wykorzystać przysługujący mu urlop, jeżeli w tym okresie pracodawca udzieli mu urlopu.

8. Pracownik ma prawo do żądania czterech dni urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym
   w terminie przez niego wskazanym. Pracownik zgłasza żądanie udzielenia urlopu najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu bezpośredniemu przełożonemu lub jego zastępcy. Pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie pracownika i w terminie przez niego wskazanym nie więcej niż 4 dni urlopu w każdym roku kalendarzowym.

9. W razie niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy lub powołania pracownika do zasadniczej, okresowej lub zawodowej służby wojskowej, do służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego albo do odbycia przeszkolenia wojskowego trwającego dłużej niż 3 miesiące lub skierowania do pracy za granicą - pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny.

10. Część urlopu nie wykorzystaną z powodu: czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby, odosobnienia w związku z chorobą zakaźną, odbywania ćwiczeń wojskowych albo przeszkolenia wojskowego przez czas do 3 miesięcy, urlopu macierzyńskiego - pracodawca jest obowiązany udzielić w terminie późniejszym.

11. Za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Zmienne składniki wynagrodzenia mogą być obliczane na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z okresu 3 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu; w przypadkach znacznego wahania wysokości wynagrodzenia okres ten może być przedłużony do 12 miesięcy.

§ 28

Pracownikowi, na jego pisemny wniosek, może być udzielony urlop bezpłatny.

§ 29

Na zasadach określonych przepisami szczególnymi udziela się urlopu bezpłatnego pracownikowi:

1. w celu sprawowania osobistej opieki nad swoim dzieckiem (urlop wychowawczy),

2. dla umożliwienia wykonywania mandatu posła lub senatora,

3. podejmującemu naukę w szkole lub w formach pozaszkolnych, bez skierowania pracodawcy,

4. skierowanemu do pracy za granicą, na okres skierowania,

5. na czas wykonywania służby w przedstawicielstwie dyplomatycznym lub urzędzie konsularnym za granicą,

6. z powodu ważnych przyczyn osobistych, po wyczerpaniu urlopu wypoczynkowego,

7. na czas pełnienia z wyboru funkcji związkowej poza zakładem pracy, jeżeli z wyboru wynika obowiązek wykonywania tej funkcji w charakterze pracownika.

§ 30

W trybie i na zasadach określonych stosownymi przepisami pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy:

1. w celu wykonywania zadań lub czynności:

   1. ławnika w sądzie,

   2. członka komisji pojednawczej,

   3. obowiązku świadczeń osobistych,

2. w celu:

   1. wykonywania powszechnego obowiązku obrony,

   2. stawienia się na wezwanie organu administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sądu, prokuratury, policji, kolegium do spraw wykroczeń, komisji pojednawczej, sądu pracy, Najwyższej Izby Kontroli w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym,

   3. przeprowadzenia badań przewidzianych przepisami w sprawie obowiązkowych badań lekarskich i szczepień ochronnych przewidzianych przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych, o zwalczaniu gruźlicy albo badań stanu zdrowia na określonych stanowiskach pracy, jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie badań w czasie wolnym od pracy,

   4. oddania krwi albo przeprowadzenia zleconych przez stację krwiodawstwa okresowych badań lekarskich,

   5. uczestniczenia w akcji ratowniczej Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego lub w akcji p.poż., jeżeli pracownik jest członkiem GOPR lub p.poż. jako członek OSP,

3. w celu występowania w charakterze:

   1. biegłego w postępowaniu administracyjnym, karnym przygotowawczym, sądowym lub przed kolegium do spraw wykroczeń - łącznie do 6 dni w roku kalendarzowym,

   2. strony lub świadka w postępowaniu przed komisją pojednawczą.

§ 31

1. Pracownik może być zwolniony od pracy na czas niezbędny dla załatwienia ważnych spraw osobistych lub rodzinnych, które wymagają załatwienia w godzinach pracy. Zwolnienia udziela przełożony bezpośrednio, gdy zachodzi nieunikniona potrzeba takiego zwolnienia.

2. Za czas zwolnienia od pracy, o którym mowa w ust. 1 pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jeżeli odpracował czas zwolnienia. Czas odpracowania nie jest pracą w godzinach nadliczbowych.

§ 32

Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy na czas obejmujący:

1. 2 dni - w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy,

2. 1 dzień - w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babci, dziadka a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.

§ 33

1. Pracownicy (również pracownikowi) wychowującej przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat przysługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od pracy na 2 dni z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Pracownik chcąc uzyskać to zwolnienie musi złożyć oświadczenie, że małżonka/ek nie pracuje, bądź nie wykorzystał/a w pracy tego zwolnienia.

2. Za okres zwolnień, o których mowa wyżej w § 30 pkt 1 lit. a ; pkt 2 lit. c, d, e (ale tylko dla GOPR); pkt 3 lit. b; § 32 przysługuje wynagrodzenie. W pozostałych przypadkach zwolnień wynagrodzenie nie przysługuje z zastrzeżeniem ww. § 31 ust. 1.

Rozdział VIII

Dyscyplina Pracy i zasady usprawiedliwiania nieobecności w pracy

§ 34

1. Obowiązkiem pracownika jest punktualne rozpoczynanie pracy.

2. W przypadku spóźnienia pracownik winien niezwłocznie zgłosić się do pracodawcy, celem dokonania usprawiedliwienia.

3. Późniejsze rozpoczęcie pracy lub jej wcześniejsze zakończenie, a także wyjście w godzinach pracy

   poza zakład pracy, wymaga uprzedniej zgody bezpośredniego przełożonego.

4. Spóźnienie lub nieobecność wynika z uzasadnionych przyczyn, o ile spowodowane jest:

• chorobą pracownika lub opieką nad chorym członkiem rodziny pracownika, pod warunkiem przedłożenia stosownego zwolnienia lekarskiego,

• odosobnieniem w związku z chorobą zakaźną, pod warunkiem przedłożenia stosownej decyzji inspektora sanitarnego,

• koniecznością sprawowania opieki nad zdrowym dzieckiem w wieku do lat 8, pod warunkiem nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do której dziecko uczęszcza i pod warunkiem złożenia pisemnego oświadczenia przez pracownika, potwierdzonego przez dyrekcję placówki,

• wykonywaniem obowiązków określonych w przepisach o powszechnym obowiązku obrony, pod warunkiem okazania stosownego wezwania,

• wezwaniem w charakterze strony, świadka, tłumacza lub biegłego przez odpowiedni organ sądowy lub administracyjny, pod warunkiem przedstawienia adnotacji urzędowej o wykonaniu tego obowiązku,

• konieczności wypoczynku po nocnej podróży służbowej do 8 godzin od zakończenia podróży, jeżeli warunki odbywania podróży uniemożliwiały odpoczynek nocny.

• innymi przyczynami usprawiedliwionymi przez przepisy powszechnie obowiązujące.

5. Dokumenty potwierdzające usprawiedliwiony charakter nieobecności, pracownik jest zobowiązany przedłożyć pracodawcy niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni.

§ 35

1. Pracownik powinien niezwłocznie zawiadomić pracodawcę o przyczynie nieobecności w pracy i przewidywanym czasie jej trwania, nie później niż w drugim dniu nieobecności w pracy.

2. Zawiadomienie pracodawcy może nastąpić osobiście, telefonicznie, faxem, pocztą elektroniczną, za pośrednictwem innej osoby lub pocztą. W przypadku listu poleconego za datę zawiadomienia uważa się datę stempla pocztowego.

Rozdział IX

Odpowiedzialność porządkowa pracowników

§ 36

1. W stosunku do pracownika, który dopuszcza się nieprzestrzegania ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, zakresu czynności, regulaminu pracy, przepisów bhp oraz przepisów przeciwpożarowych, a w szczególności:

• spóźnia się do pracy lub samowolnie opuszcza stanowisko pracy bez usprawiedliwienia,

• stawia się do pracy w stanie po spożyciu alkoholu,

• spożywa alkohol w czasie pracy,

• wykonuje polecenia w sposób niezgodny z otrzymanymi od przełożonych wskazówkami,

• wykazuje obraźliwy lub lekceważący stosunek do przełożonych i współpracowników,

• nie przestrzega tajemnicy służbowej,

mogą być stosowane kary:

• kara upomnienia,

• kara nagany,

§ 37

1. Za nieprzestrzeganie przez pracownika przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy lub przepisów przeciwpożarowych, opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy - pracodawca może również stosować karę pieniężną.

2. Kara pieniężna za jedno przekroczenie, jak i za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności, nie może być wyższa od jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty, po dokonaniu potrąceń zaliczek pieniężnych oraz sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych.

§ 38

1. Kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia.

2. Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika.

3. Jeżeli z powodu nieobecności w zakładzie pracy pracownik nie może być wysłuchany, bieg dwutygodniowego terminu przewidzianego w ust.1 nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się pracownika do pracy.

§ 39

1. Kary stosuje Dyrektor Ośrodka i zawiadamia o tym pracownika na piśmie. Odpis zawiadomienia składa się do akt osobowych pracownika.

2. Przy stosowaniu kary bierze się pod uwagę w szczególności rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych i datę dopuszczenia się przez pracownika tego naruszenia, stopień winy pracownika i jego dotychczasowy stosunek do pracy.

3. W sprawach odpowiedzialności porządkowej i dyscyplinarnej stosuje się przepisy ustawy
   o pracownikach samorządowych, przepisy wykonawcze oraz Kodeks Pracy.

4. Jeżeli zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może
   w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw. Nieodrzucenie sprzeciwu
   w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu.

5. Po roku nienagannej pracy karę uważa się za niebyłą i zawiadomienie o ukaraniu usuwa z akt osobowych pracownika.

Rozdział X

Przepisy BHP i ochrona przeciwpożarowa

§ 40

Pracodawca i pracownicy zobowiązani są do ścisłego przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy oraz przepisów o ochronie przeciwpożarowej.

§ 41

Pracodawca jest obowiązany:

1. zapoznawać pracowników z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisami o ochronie przeciwpożarowej,

2. prowadzić systematyczne szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

3. organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy,

4. kierować pracowników na profilaktyczne badania lekarskie,

5. wskazać pracownikowi odpowiednio zabezpieczone miejsce na przechowywanie odzieży
   i obuwia roboczego, własnego ubrania wierzchniego oraz przydzielonych mu narzędzi pracy.

§ 42

Wszyscy pracownicy przed dopuszczeniem do pracy podlegają szkoleniu wstępnemu w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej; podlegają także szkoleniom okresowym

§ 43

W szczególności każdy pracownik jest zobowiązany:

1. znać przepisy i zasady BHP oraz przeciwpożarowe,

2. uczestniczyć w organizowanych przez pracodawcę szkoleniach i ćwiczeniach z zakresu BHP

   i ochrony przeciwpożarowej,

3. dbać o porządek i ład na własnym stanowisku pracy i w jego otoczeniu,

4. poddawać się wyznaczonym przez pracodawcę badaniom lekarskim oraz stosować się do

   zaleceń i wskazań lekarskich,

5. niezwłocznie informować przełożonych o zauważonych wypadkach w miejscu pracy lub

   o stwierdzonych zagrożeniach życia lub zdrowia,

§ 44

Zabrania się pracownikom:

1. Wykorzystywania wyposażenia technicznego niezgodnie z przeznaczeniem,

2. Samowolnego przerabiania lub demontowania elementów wyposażenia technicznego, bez upoważnienia ze strony pracodawcy.

§ 45

1. Jeśli wykonywanie danej pracy wymaga stosowania środków ochrony indywidualnej lub odzieży
   i ubrania roboczego, dopuszczenie do pracy może nastąpić wyłącznie po odpowiednim wyposażeniu w nie danego pracownika.

2. Pracownikom socjalnym pracującym w terenie oraz sprzątaczkom przysługuje ekwiwalent pieniężny w wysokości określonej przez pracodawcę za używanie własnej odzieży i obuwia roboczego.

3. Pracownikom w/w przysługuje ekwiwalent pieniężny za pranie i konserwację odzieży roboczej
   w wysokości określonej przez pracodawcę.

§ 46

1. Jeżeli warunki pracy nie odpowiadają przepisom BHP i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika lub innych osób, pracownik ma prawo i obowiązek powstrzymać się od wykonywania pracy i niezwłocznie zawiadomić o tym fakcie bezpośredniego przełożonego.

2. Jeżeli powstrzymanie się od pracy nie usuwa zagrożenia określonego w ust. 1, pracownik powinien niezwłocznie oddalić się z miejsca zagrożenia, niezwłocznie informując o tym fakcie bezpośredniego przełożonego.

3. Za okres powstrzymania się od pracy w sytuacjach określonych w ust. 1 i 2 powyżej, pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia.

Rozdział XI

Ochrona pracy kobiet.

§ 47

1. Kobiety w ciąży nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej.

2. Kobiety w ciąży nie wolno bez jej zgody delegować poza stałe miejsce pracy.

3. Kobiety opiekującej się dzieckiem w wieku do 8 lat nie wolno bez jej zgody zatrudniać
   w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej, jak również delegować poza stałe miejsce pracy.

§ 48

Do innej odpowiedniej pracy przenosi się kobietę w ciąży:

1. zatrudnioną przy pracy wzbronionej kobietom w ciąży,

2. w razie przedłożenia orzeczenia lekarskiego stwierdzającego, że ze względu na stan ciąży nie powinna wykonywać pracy dotychczasowej, stan ciąży powinien być stwierdzony przedłożonym zaświadczeniem lekarskim.

§ 49

1. Pracownica karmiąca dziecko piersią ma prawo do dwóch półgodzinnych przerw w pracy wliczonych do czasu pracy. Pracownica karmiąca więcej niż jedno dziecko ma prawo do dwóch przerw w pracy po 45 minut każda.

2. Pracownicy zatrudnionej przez czas krótszy niż 4 godziny dziennie przerwy na karmienie nie przysługują. Jeżeli czas pracy pracownicy nie przekracza 6 godzin dziennie, przysługuje jej jedna przerwa na karmienie.

3. Na wniosek pracownika, pracodawca może wyrazić zgodę na połączenie dwóch przysługujących przerw półgodzinnych w jedną i udzielić jej łącznie przed pracą lub na jej koniec.

§ 50

Pracodawca obowiązany jest stosować się do przepisów prawa dotyczących zatrudniania młodocianych.

Rozdział XII

Przepisy końcowe

§ 51

W razie nieobecności Dyrektora Ośrodka zastępuje go Zastępca Dyrektora, a w przypadku braku zastępcy pracownik wyznaczony przez Dyrektora

§ 52

W sprawach nieunormowanych niniejszym regulaminem stosuje się odpowiednie przepisy kodeksu pracy, ustawy o pracownikach samorządowych oraz przepisy wykonawcze do tych ustaw.

§ 53

Regulamin może być przez pracodawcę zmieniony lub uzupełniony w trybie przewidzianym przez przepisy prawa pracy.

§ 54

Regulamin wchodzi w życie po upływie 2 tygodni od dnia podania go do wiadomości pracowników, które każdy pracownik potwierdzi odrębnym pismem.

§ 55

Pracownik nowo zatrudniony zobowiązany jest do zapoznania się z regulaminem przed rozpoczęciem pracy.