Regulamin pracy

 

Załącznik Nr 1 do Zarządzenia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury

w Czerwionce - Leszczynach

Nr 4/2010 z dnia 6 września 2010 roku

REGULAMIN PRACY

Miejskiego Ośrodka Kultury w Czerwionce- Leszczynach

I. PRZEPISY WSTĘPNE

§ 1

1. Regulamin pracy ustala organizację i porządek w procesie pracy oraz związane z tym prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników.

2. Postanowienia regulaminu obowiązują wszystkich pracowników, bez względu na rodzaj wykonywanej pracy, wymiar czasu pracy oraz zajmowane stanowisko.

3. Ilekroć w niniejszym regulaminie jest mowa o:

1. pracodawcy – należy przez to rozumieć Miejski Ośrodek Kultury
   w Czerwionce – Leszczynach,

2. pracowniku – należy przez to rozumieć osobę pozostającą z pracodawcą
   w stosunku pracy.

II. ORGANIZACJA PRACY

§ 2

Pracodawca ma obowiązek w szczególności:

1. zaznajamiać pracowników podejmujących pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonych stanowiskach oraz ich podstawowymi uprawnieniami,

2. organizować pracę w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy, jak również osiąganie przez pracowników, przy wykorzystaniu ich uzdolnień i kwalifikacji, wysokiej wydajności i należytej jakości pracy,

3. organizować pracę w sposób zapewniający zmniejszenie uciążliwości pracy, zwłaszcza pracy monotonnej i pracy w ustalonym z góry tempie,

4. przeciwdziałać dyskryminacji w zatrudnieniu, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy

5. zapewniać bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz prowadzić systematyczne szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

6. terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie,

7. ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych,

8. stwarzać pracownikom podejmującym zatrudnienie po ukończeniu szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe lub szkoły wyższej warunki sprzyjające przystosowaniu się do należytego wykonywania pracy,

9. zaspokajać w miarę posiadanych środków socjalne potrzeby pracowników,

10. stosować obiektywne i sprawiedliwe kryteria oceny pracowników oraz wyników ich pracy,

11. prowadzić dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta

osobowe pracowników,

12. przechowywać dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników w warunkach niegrożących uszkodzeniem lub zniszczeniem,

13. wpływać na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego,

14. przeciwdziałać mobbingowi,

15. udostępnić pracownikom tekst przepisów dotyczących równego traktowania w zatrudnieniu,

16. informować pracowników o możliwości zatrudnienia w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy, a pracowników zatrudnionych na czas określony – o wolnych miejscach pracy.

§ 3

1. Pracownik jest obwiązany wykonywać pracę sumiennie i starannie oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę.

Pracownik jest obowiązany w szczególności:

1. przestrzegać czasu pracy ustalonego w zakładzie,

2. przestrzegać regulaminu i ustalonego w zakładzie porządku,

3. przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów przeciwpożarowych,

4. dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę,

5. przestrzegać tajemnicy służbowej,

6. przestrzegać w zakładzie zasad współżycia społecznego,

7. dbać o porządek i czystość na stanowisku pracy, w jego sąsiedztwie i zabezpieczyć je po zakończeniu pracy.

2. Pracownikowi zabrania się:

1. opuszczania stanowiska pracy w czasie pracy bez zgody bezpośredniego
   przełożonego,

2. wnoszenia i spożywania na terenie zakładu napojów alkoholowych lub środków odurzających, przebywania w pracy po ich spożyciu, jak również wchodzenia do zakładu po ich spożyciu,

3. wynoszenia z zakładu jakichkolwiek przedmiotów stanowiących własność pracodawcy bez pisemnej zgody osoby upoważnionej przez pracodawcę.

§ 4

1. W razie podejrzenia lub stwierdzenia naruszenia przez pracownika obowiązku trzeźwości, bezpośredni przełożony pracownika ma obowiązek nie dopuścić go do wykonywania pracy i przebywania na terenie zakładu pracy.

2. Bezpośredni przełożony ma obowiązek odsunięcia od pracy pracownika, który spożywał alkohol lub używał środków odurzających w czasie pracy lub w miejscu pracy.

3. Pracownikowi, w stosunku do którego istnieje podejrzenie lub stwierdzono naruszenia obowiązku trzeźwości, przysługuje na jego żądanie prawo przeprowadzenia badania stanu trzeźwości.

4. Jeżeli pracownik uległ wypadkowi przy pracy i zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że pracownik znajdował się w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych, bezpośredni przełożony kieruje pracownika na badanie niezbędne do ustalenia zawartości alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych w organizmie. Pracownik jest obowiązany poddać się temu badaniu. Odmowa poddania się badaniu lub inne zachowanie uniemożliwiające jego przeprowadzenie powoduje pozbawienie prawa do świadczeń z tytułu wypadków przy pracy, chyba że pracownik udowodni, że miały miejsce przyczyny, które uniemożliwiły poddanie się temu badaniu.

5. W razie potwierdzenia stanu nietrzeźwości, pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych koszty badań ponosi pracownik.

6. Osoba przeprowadzająca kontrolę sporządza protokół z kontroli. Protokół sporządza się również, gdy pracownik odmawia poddania się badaniu.

§ 5

Pracodawca ma prawo do:

1. korzystania z wyników pracy wykonywanej przez pracowników, zgodnie z treścią stosunku pracy (zawartej umowy o pracę),

2. wydawania pracownikowi wiążących poleceń służbowych i zarządzeń dotyczących pracy, które nie powinny być sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę,

3. ustalania zakresu obowiązków, zadań i czynności pracowników oraz ich egzekwowania.

§ 6

Pracownik ma następujące prawa do:

1. zatrudnienia na stanowisku pracy, zgodnie z rodzajem pracy wynikającym z treści zawartej umowy o pracę i zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami,

2. terminowego otrzymywania wynagrodzenia za pracę,

3. wypoczynku w dniach wolnych od pracy, po zakończeniu czasu pracy w dni robocze oraz podczas urlopów,

4. bezpiecznych i higienicznych warunków pracy,

5. równych praw z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków,
   a szczególnie do równego traktowania w zatrudnieniu,

6. tworzenia i przystępowania do organizacji reprezentujących pracowników.

III. PORZĄDEK PRACY

§ 7

1. Pracownik winien stawić się do pracy w takim czasie, by w godzinach rozpoczęcia pracy znajdował się na stanowisku pracy.

2. Obecność w pracy pracownicy potwierdzają przez podpisanie listy obecności. Obowiązek ten nie dotyczy pracowników zatrudnionych w zadaniowym systemie czasu pracy.

3. Pracownik jest zobowiązany do: uzyskania zgody bezpośredniego przełożonego na każdorazowe wyjście poza zakład pracy oraz do dokonywania wpisów w książce wyjść określając charakter wyjścia jako „służbowe” albo „prywatne”.

4. Okres wyjścia prywatnego nie jest wliczany do czasu pracy i pracownik zobowiązany jest go odpracować.

§ 8

1. W razie niemożności stawienia się do pracy, gdy przyczyna jest z góry znana, pracownik winien uprzedzić o tym pracodawcę przed dniem przewidywanej nieobecności.

2. W razie niestawienia się do pracy, pracownik obowiązany jest powiadomić pracodawcę o przyczynie nieobecności w pracy i przewidywanym czasie jej trwania, co powinien wykonać nie później niż w drugim dniu nieobecności. Zawiadomienia tego może pracownik dokonać osobiście, przez inną osobę, telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności, w tym poczty, i wówczas za datę zawiadomienia uważa się datę stempla pocztowego przesyłki z informacją.

3. Niedotrzymanie terminu przewidzianego w ust. 2 może być usprawiedliwione szczególnymi okolicznościami uniemożliwiającymi pracownikowi terminowe dopełnienie obowiązku określonego w tym przepisie. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio po ustaniu przyczyn uniemożliwiających terminowe zawiadomienie pracodawcy o przyczynie i okresie nieobecności pracownika w pracy.

§ 9

1. Spóźnienie lub opuszczenie pracy usprawiedliwiają następujące przyczyny:

   1. czasowa niezdolność do pracy spowodowana chorobą pracownika lub opieką nad chorym członkiem rodziny, pod warunkiem przedłożenia zaświadczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do pracy,

2. odosobnienie w związku z chorobą zakaźną, pod warunkiem przedstawienia decyzji właściwego inspektora sanitarnego,

3. konieczność sprawowania osobistej opieki nad zdrowym dzieckiem w wieku do 8 lat z powodu nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do której dziecko uczęszcza, pod warunkiem złożenia przez pracownika odpowiedniego pisemnego oświadczenia o tym fakcie, odpowiednio potwierdzonego,

4. imienne wezwanie pracownika do osobistego stawienia się wystosowane przez właściwy organ w sprawie powszechnego obowiązku obrony przez organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sąd, prokuraturę, policję lub organ prowadzący postępowanie w sprawach o wykroczenia w charakterze strony lub świadka w postępowaniu prowadzonym przed tymi organami pod warunkiem, że na wezwaniu zostanie uczyniona adnotacja potwierdzająca stawienie się pracownika na to wezwanie,

5. odbycia podróży służbowej w godzinach nocnych, zakończone w takim czasie, że do rozpoczęcia pracy nie upłynęło 8 godzin pod warunkiem, że podróż odbywała się w warunkach uniemożliwiających odpoczynek nocny oraz że pracownik złożył odpowiednie pisemne oświadczenie w tej sprawie,

6. inne przyczyny usprawiedliwione przez przepisy powszechnie obowiązujące.

2. Dowody usprawiedliwiające nieobecność w pracy pracownik jest obowiązany złożyć pracodawcy najpóźniej w dniu przystąpienia do pracy po okresie nieobecności.

3. Udzielenie pracownikowi zwolnień od pracy regulują przepisy właściwego rozporządzenia w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

§ 10

Pracownik może przebywać na terenie zakładu poza godzinami pracy lub w dniu wolnym od pracy w uzasadnionych przypadkach po uzyskaniu pisemnej zgody bezpośredniego przełożonego lub na jego polecenie.

§ 11

Pracownicy są obowiązani dbać o czystość i porządek na stanowisku pracy i w jego najbliższym otoczeniu. Po zakończeniu pracy są obowiązani do należytego zabezpieczenia narzędzi i urządzeń, dokumentów, do wyłączenia z ruchu pracujących urządzeń i poboru prądu elektrycznego na stanowisku i w pomieszczeniu pracy oraz zamknięcia okien i pomieszczenia pracy.

§ 12

1. W ramach odpowiedzialności porządkowej pracowników za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonego porządku i organizacji w procesie pracy, przepisów bhp i przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować wobec pracownika:

1. karę upomnienia,

2. karę nagany.

2. Za nieprzestrzeganie przez pracownika przepisów bhp i przeciwpożarowych, opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienia się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywania alkoholu w czasie pracy lub na terenie zakładu, pracodawca może również stosować wobec pracownika karę pieniężną.

3. Kara pieniężna zarówno za jedno przekroczenie, jak i za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności, nie może być wyższa od jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty po dokonaniu ustawowych potrąceń z art. 87 § 1 pkt 1-3 k.p.

Wpływy z kar pieniężnych przeznacza się na poprawę warunków bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 13

1. Kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia.

2. Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika.

3. Jeżeli z powodu nieobecności w zakładzie pracy pracownik nie może być wysłuchany, bieg dwutygodniowego terminu przewidzianego w § 1 nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się pracownika do pracy.

4. O zastosowanej karze pracodawca zawiadamia pracownika na piśmie, wskazując rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych i datę dopuszczenia się przez pracownika tego naruszenia oraz informując go o prawie zgłoszenia sprzeciwu i terminie jego wniesienia. Odpis zawiadomienia składa się do akt osobowych pracownika.

5. Przy stosowaniu kary bierze się pod uwagę w szczególności rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych, stopień winy pracownika i jego dotychczasowy stosunek do pracy.

6. Jeżeli zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw. O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej.

7. Nieodrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z jego uwzględnieniem.

8. Pracownik, który wniósł sprzeciw, może w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia
   o jego odrzuceniu wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej wobec niego kary.

9. W razie uwzględnienia sprzeciwu wobec zastosowanej kary pieniężnej lub uchylenia tej kary przez sąd pracy, pracodawca jest obowiązany zwrócić pracownikowi równowartość kwoty tej kary.

10. Karę uważa się za niebyłą, a odpis zawiadomienia o ukaraniu usuwa z akt osobowych pracownika po roku nienagannej pracy. Pracodawca może, z własnej inicjatywy lub na wniosek reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej, uznać karę za niebyłą przed upływem tego terminu.

11. Przepis pkt 10 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio w razie uwzględnienia sprzeciwu przez pracodawcę albo wydania przez sąd pracy orzeczenia o uchyleniu kary.

IV. CZAS PRACY

§ 14

1. Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.

2. W czasie określonym jako godziny pracy pracownik winien być przebrany w odzież i obuwie robocze i gotowy do świadczenia pracy.

3. Czas pracy powinien być w pełni wykorzystany przez każdego pracownika na wykonywanie obowiązków pracowniczych (służbowych).

4. Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy celem prawidłowego ustalenia wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń związanych z pracą, z uwzględnieniem pracy w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, w niedziele i święta – w rozliczeniu dobowym, tygodniowym, w przyjętym okresie rozliczeniowym.

§ 15

1. W zakładzie obowiązują następujące systemy czasu pracy oraz normy dobowe i przeciętnie tygodniowe w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w okresie rozliczeniowym wynoszącym 1 miesiąc;

1) System czasu pracy równoważny:

a) dobowy wymiar czasu pracy może być przedłużony do 12 godzin i równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy.

b) 40 godzin - przeciętna norma tygodniowa.

2) System czasu pracy zadaniowy:

a) W odniesieniu do stanowiska redaktora naczelnego miesięcznika „Kurier” obowiązuje zadaniowy czas pracy.

b) Okres rozliczeniowy wynosi 1 miesiąc.

100. W przypadku pracownika zatrudnionego w zadaniowym systemie czasu pracy, pracodawca w porozumieniu z pracownikiem ustala zakres zadań do wykonania na następny okres rozliczeniowy, uwzględniając podstawowe normy czasu pracy, określone w kodeksie pracy (8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy).

d) ustalając zadania do wykonania, należy czynić to w taki sposób, ażeby ich wykonanie przez pracownika, przy dołożeniu należytej staranności i sumienności było możliwe w ustawowym czasie pracy.

e) W związku z tym, że praca w znacznej części związana jest z przemieszczaniem się, pracodawca ustalając zadania do wykonania, czas pozostawania w podróży z jednego do innego miejsca wykonywania obowiązków pracowniczych wlicza do czasu pracy pracowników.

f) Pracownik samodzielnie ustala rozkład czasu pracy, stosując normy ochronne przewidziane przepisami kodeksu pracy.

3) System czasu pracy przerywany:

W odniesieniu do następujących stanowisk: sprzątaczka, robotnik gospodarczy, specjalista ds. techniczno-remontowych, dozorca może być stosowany przerywany czas pracy, według z góry ustalonego harmonogramu, przewidującego nie więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej niż 5 godzin. Przerwa, o której mowa nie jest wliczana do czasu pracy.

2. Do celów rozliczenia czasu pracy pracownika należy rozumieć:

• przez dobę – 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której pracownik rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy

• przez tydzień - 7 kolejnych dni kalendarzowych, poczynając od pierwszego dnia okresu rozliczeniowego.

3. Pracodawca ma obowiązek zapewnić pracownikom nieprzerwany odpoczynek
w następującym wymiarze:

• co najmniej 11 godzin w każdej dobie,

• co najmniej 35 godzin w każdym tygodniu.

4. Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym.

§ 16

1. Wolne dni z tytułu zasady pięciodniowego tygodnia pracy dla pracowników zatrudnionych w systemie równoważnego czasu pracy wyznacza się w harmonogramach czasu pracy na dany miesiąc, natomiast pracownicy zatrudnieni w systemie zadaniowego czasu pracy sami wyznaczają sobie dni wolne z tego tytułu.

2. Pracownicy, których dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, mogą korzystać z 15-minutowej przerwy w pracy.

§ 17

1. Pora nocna obejmuje czas pracy między godziną 22.00 wieczorem a godziną 6.00 rano.

2. Za pracę w niedzielę i święta uważa się pracę wykonywaną od godziny 6 rano w niedzielę lub święto do godziny 6 rano dnia następnego.

§ 18

1. Praca wykonywana ponad normy czasu pracy ustalone zgodnie z § 15, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy stanowi pracę w godzinach nadliczbowych. Praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna tylko w razie:

1) konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii,

2) szczególnych potrzeb pracodawcy.

3. Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych w związku z okolicznościami określonymi w pkt. 1) i 2) nie może przekroczyć dla poszczególnego pracownika 150 godzin w roku kalendarzowym.

4. Za pracę w godzinach nadliczbowych, oprócz normalnego wynagrodzenia, przysługuje dodatek w wysokości:

1. 100% wynagrodzenia – za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających:

• w nocy,

• w niedzielę i święta niebędące dla pracownika dniami pracy, zgodnie
  z obowiązującym go rozkładem czasu pracy,

• w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

1. 50% wynagrodzenia – za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających
   w każdym innym dniu niż określony w pkt. 1)

2. Dodatek w wysokości określonej w pkt. 1) i 2) przysługuje także za każdą godzinę pracy nadliczbowej z tytułu przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, chyba że przekroczenie tej normy nastąpiło w wyniku pracy w godzinach nadliczbowych, za które przysługuje prawo do dodatku w wysokości określonej w pkt. 1) i 2).

1. W zamian za czas przepracowany ponad ustaloną normę pracodawca, na wniosek pracownika, może udzielić mu w tym samym wymiarze czasu wolnego od pracy. W tym przypadku pracownikowi nie przysługuje dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych.

2. Udzielenie czasu wolnego w zamian za czas przepracowany ponad ustaloną normę może nastąpić także bez wniosku pracownika; w takim przypadku pracodawca udzieli czasu wolnego od pracy najpóźniej do zakończenia okresu rozliczeniowego w wymiarze połowę wyższym niż liczba przepracowanych godzin nadliczbowych, jednakże nie może to spowodować obniżenia wynagrodzenia należnego pracownikowi za pełny miesięczny wymiar czasu pracy.

§ 19

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej ze stawki osobistego zaszeregowania lecz nie mniejszej od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów.

V. BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY, OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA

§ 20

1. Pracownicy zobowiązani są do ścisłego przestrzegania przepisów i zasad bhp oraz przestrzegania przepisów o ochronie przeciwpożarowej.

2. Pracodawca jest obowiązany konsultować z pracownikami lub ich przedstawicielami wszystkie działania związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, w tym w szczególności dotyczące oceny ryzyka zawodowego, przydzielania środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, szkolenia pracowników w dziedzinie bhp.

3. W zakresie profilaktycznej ochrony zdrowia pracodawca ma obowiązek oceniać i dokumentować ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą. O ryzyku zawodowym występującym na stanowiskach pracy w zakładzie pracodawca informuje pracowników w trakcie szkoleń w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 21

Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

1. organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy,

2. zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń,

3. reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy,

4. zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy,

5. uwzględniać ochronę zdrowia pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych,

6. zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy,

7. wyposażać stanowiska pracy w maszyny i inne urządzenia techniczne oraz narzędzia pracy, które zapewniają bezpieczne i higieniczne warunki pracy, w szczególności zabezpieczają pracownika przed urazami, działaniem niebezpiecznych substancji chemicznych, porażeniem prądem elektrycznym, nadmiernym hałasem, działaniem drgań mechanicznych i promieniowania oraz szkodliwym i niebezpiecznym działaniem innych czynników środowiska pracy oraz uwzględniają zasady ergonomii,

8. zapewnić pracownikom niezbędne środki do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, gaszenia pożaru i ewakuacji pracowników,

9. wyznaczyć pracowników do udzielania pierwszej pomocy oraz wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników,

10. zapewnić łączność ze służbami zewnętrznymi wyspecjalizowanymi w szczególności w zakresie udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, ratownictwa medycznego oraz ochrony przeciwpożarowej,

10. dbać o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy i wyposażenia technicznego oraz o sprawność środków ochrony zbiorowej i indywidualnej pracowników i ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem,

10. dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy i spełniające wymagania oceny zgodności oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami,

10. dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach.

§ 22

1. Przed dopuszczeniem do pracy pracownik powinien być przeszkolony w zakresie znajomości przepisów bhp, ochrony przeciwpożarowej, dotyczących zagrożeń zawodowych oraz poinformowany o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą.

2. Szkolenie pracowników prowadzone jest jako szkolenie wstępne i obejmuje:

- instruktaż ogólny - przed dopuszczeniem do wykonywania pracy,

- instruktaż stanowiskowy - przed dopuszczeniem do wykonywania pracy na określonym stanowisku,

oraz szkolenie okresowe przeprowadzane:

1) nie rzadziej niż co 3 lata dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych,

2) nie rzadziej niż co 6 lat dla pozostałych pracowników.

§ 23

Osoba kierująca pracownikami jest zobowiązana:

1. organizować stanowiska pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy,

2. dbać o sprawność środków ochrony indywidualnej oraz ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem,

3. organizować, przygotowywać i prowadzić prace, uwzględniając zabezpieczenie pracowników przed wypadkami przy pracy, chorobami zawodowymi i innymi chorobami związanymi z warunkami środowiska pracy,

4. dbać o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy i wyposażenia technicznego, a także o sprawność środków ochrony zbiorowej i ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem,

5. egzekwować przestrzeganie przez pracowników przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy,

6. zapewniać wykonanie zaleceń lekarza sprawującego opiekę zdrowotną nad pracownikami.

§ 24

1. Podstawowym obowiązkiem pracownika jest przestrzeganie przepisów i zasad bhp oraz przepisów przeciwpożarowych, a w szczególności pracownik jest obowiązany:

1. znać przepisy i zasady bhp oraz ochrony przeciwpożarowej, brać udział w szkoleniu i instruktażach z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym,

2. wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bhp oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych,

3. dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu (stanowisku) pracy,

4. stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielone środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze zgodnie z ich przeznaczeniem,

5. poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich,

6. niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym w zakładzie wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie,

7. współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bhp.

2. Zabrania się pracownikom:

1. uruchamiania i posługiwania się, maszynami, urządzeniami i narzędziami niezwiązanymi bezpośrednio z wykonywaniem zleconych pracownikowi obowiązków i czynności,

2. samowolnego demontowania maszyn, urządzeń i narzędzi, ich naprawiania bez specjalnego upoważnienia pracodawcy lub przełożonego,

3. samowolnego usuwania osłon i zabezpieczeń maszyn, urządzeń i narzędzi, ich naprawiania i czyszczenia, gdy pozostają w ruchu lub pod napięciem elektrycznym.

§ 25

1. Pracodawca może dopuścić pracownika do wykonywania pracy, gdy posiada on wymagane kwalifikacje zawodowe, badania lekarskie, szkolenie w zakresie bhp i ochrony przeciwpożarowej oraz po wyposażeniu w środki ochrony indywidualnej oraz odzież roboczą.

2. W przypadku gdy pracownik nie spełnia powyższych wymogów z przyczyn przez niego zawinionych, pomimo tego, że pracodawca wywiązał się z ciążących na nim obowiązków, pracodawcy przysługuje prawo do pociągnięcia pracownika do odpowiedzialności porządkowej na zasadach określonych w art. 108 Kodeksu pracy, a w ostateczności do odmowy dopuszczenia pracownika do wykonywania pracy. W przypadku niedopuszczenia pracownika do pracy sytuacja taka będzie traktowana jako równoznaczna z nieusprawiedliwioną nieobecnością w pracy.

§ 26

1. Środki ochrony indywidualnej, odzież i obuwie robocze przysługujące pracownikom na określonych stanowiskach pracy oraz okresy ich użytkowania określa tabela stanowiąca załącznik nr 1 do regulaminu.

2. Odbiór środków i przedmiotów wymienionych w ust. 1 pracownik potwierdza na piśmie z obowiązkiem wyliczenia się z nich na zasadach odpowiedzialności materialnej za mienie powierzone.

3. Pranie odzieży roboczej zapewnia pracodawca. Na stanowisku robotnika gospodarczego – palacza w Klubie Kultury w Bełku wypłaca się ekwiwalent pieniężny w wysokości 10,00 zł.

4. Pracodawca zapewnia pracownikom środki higieny osobistej w postaci mydła oraz ręczników jednorazowych.

§ 27

1. W razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bhp i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.

2. Jeżeli powstrzymanie się od wykonywania pracy nie usuwa zagrożenia, o którym mowa w ust. 1, pracownik ma prawo oddalić się z miejsca zagrożenia, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.

3. Pracownik nie może ponosić jakichkolwiek niekorzystnych dla niego konsekwencji z powodu powstrzymania się od pracy lub oddalenia się z miejsca zagrożenia w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2.

4. Za czas powstrzymania się od wykonywania pracy lub oddalenia się z miejsca zagrożenia w przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2, pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

VI OCHRONA PRACY KOBIET I MŁODOCIANYCH

§ 28

1. Pracownicy w ciąży nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej, a także bez jej zgody delegować poza stałe miejsce pracy.

2. Pracownika opiekującego się dzieckiem do ukończenia przez nie 4 roku życia nie wolno bez jego zgody zatrudniać w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, jak również delegować poza stale miejsce pracy.

3. Wykaz prac wzbronionych kobietom stanowi załącznik nr 2 do regulaminu.

4. Zakład nie zatrudnia pracowników młodocianych.

VII ZASADY WYPŁATY WYNAGRODZENIA

§ 29

1. Zakład wypłaca wynagrodzenie pracownikowi raz w miesiącu w siedzibie zakładu do ostatniego dnia każdego miesiąca.

2. Jeżeli dzień wypłaty wypada w dniu wolnym od pracy, wynagrodzenie wypłaca się w poprzednim dniu roboczym.

3. Wypłaty wynagrodzenia można dokonać w formie przelewu na wskazany przez pracownika rachunek bankowy. W tym celu pracownik składa pisemne oświadczenie zawierające prośbę o bezgotówkową wypłatę wynagrodzenia oraz określenie rachunku bankowego, na który wynagrodzenie ma być przelewane.

4. W przypadku określonym w ust. 3 termin wypłaty uważa się za dotrzymany, jeżeli w terminie wskazanym w ust. 1 wynagrodzenie znajdzie się na rachunku pracownika w banku i pracownik będzie mógł nim dysponować

VIII URLOPY I ZWOLNIENIA OD PRACY

§ 30

1. Pracodawca ustala termin urlopu po porozumieniu z pracownikiem. Na wniosek pracownika urlop może być podzielony na części. W tym przypadku jednak co najmniej jedna część wypoczynku powinna trwać nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych. Pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie pracownika i w terminie przez niego wskazanym nie więcej niż 4 dni urlopu w każdym roku kalendarzowym. Pracownik zgłasza żądanie udzielenia urlopu najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu. Wymiar urlopu wypoczynkowego wynosi:

• 20 dni – gdy pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat,

• 26 dni – gdy pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się okresy nauki

zgodnie z art. 155 Kp. W przypadku jednoczesnego pozostawania w dwóch lub więcej stosunkach pracy wliczeniu podlega także okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego lub kolejnego stosunku pracy.

Pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy wymiar urlopu wypoczynkowego ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, zachowując zasadę zaokrąglania niepełnego dnia urlopu w górę do pełnego dnia.

Pracownikowi podejmującemu pierwszą pracę w życiu, w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. Prawo do kolejnych urlopów pracownik nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym.

Urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, w wymiarze godzinowym odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu. Jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy.

2. Pracownicy korzystają ze zwolnień z pracy na zasadach określonych w przepisach Kodeksu pracy, w przepisach wykonawczych i szczególnych.

IX POSTANOWIENIA KOŃCOWE

§ 31

Przepisy regulaminu nie naruszają postanowień umów o pracę zawartych z poszczególnymi pracownikami zakładu.

§ 32

1. Pracownik zapoznaje się z treścią niniejszego regulaminu i potwierdza to podpisując Oświadczenie wg wzoru stanowiący załącznik Nr 3 do niniejszego regulaminu.

2. Nowo przyjęty do zakładu pracownik zapoznaje się z regulaminem pracy przed przystąpieniem do pracy.

§ 33

W sprawach nieuregulowanych w regulaminie mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy, przepisy wykonawcze do Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy.

 

 

 

ZAŁĄCZNIK NR 1

Tabela norm przydziału środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego obowiązująca w Miejskim Ośrodku Kultur w Czerwionce – Leszczynach

L.p.	Stanowisko pracy	Zakres wyposażenia: R – odzież i obuwie robocze O – ochrony indywidualne	Przewidziany okres używalności w miesiącach i do zużycia (d.z.)
1.	sprzątaczka	R – fartuch R – buty profilaktyczne sk./gum. O – rękawice gospodarcze O – gogle i rękawice p/chemiczne do prac z preparatami niebezpiecznymi zgodnie z zalecenia zawartymi w kartach charakterystyk preparatów niebezpiecznych	d.z.(min.12 m-cy) d.z.(min.24 m-ce) d.z. d.z. lub datą ważności ustaloną przez producenta
2.	robotnik gospodarczy palacz	R – ubranie drelichowe R – buty robocze R - rękawice drelichowe	d.z.(min.24 m-ce) d.z.(min. 24 m-ce d.z

ZAŁĄCZNIK NR 2

WYKAZ PRAC WZBRONIONYM KOBIETOM

I. PRACE ZWIĄZANE Z WYSIŁKIEM FIZYCZNYM I TRANSPORTEM CIĘŻARÓW ORAZ WYMUSZONĄ POZYCJĄ CIAŁA

1. Wszystkie prace, przy których najwyższe wartości obciążenia pracą fizyczną, mierzone wydatkiem energetycznym netto na wykonanie pracy, przekraczającym 5000 kJ na zmianę roboczą, a przy pracy dorywczej – 20 kJ/min.

Uwaga: 1 kJ = 0,24 kcal.

2. Ręczne podnoszenie i przenoszenie ciężarów o masie przekraczającej:

1. 12 kg – przy pracy stałej,

2. 20 kg - przy pracy dorywczej (do 4 razy na godzinę w czasie zmiany roboczej)

3. Ręczne przenoszenie pod górę – po pochylniach, schodach itp., których maksymalny kąt nachylenia przekracza 30⁰, a wysokość 5 m – ciężarów o masie przekraczającej:

1. 8 kg – przy pracy stałej,

1. 15 kg – przy pracy dorywczej ( do 4 razy na godzinę w czasie zmiany roboczej),

1. Przewożenie ciężarów o masie przekraczającej:

1. 80 kg - przewożenie na wózkach 2, 3, 4-kołowych

Wyżej podana dopuszczalna masa ciężaru obejmuje również masę urządzenia transportowego i dotyczy przewożenia ciężarów po powierzchni równej, twardej i gładkiej o pochyleniu nie przekraczającym 2%.

5. Kobietom w ciąży i w okresie karmienia zabronione są:

   1. wszystkie prace, przy których najwyższe wartości obciążenia pracą fizyczną, mierzone wydatkiem energetycznym netto na wykonanie pracy, przekraczają 2900 kJ na zmianę roboczą,

2. prace wymienione w ust 2-4, jeżeli występuje przekroczenie 1/4 określonych w niej wartości.,

3. prace w pozycji wymuszonej

4. prace w pozycji stojącej, łącznie ponad 3 godziny w czasie zmiany roboczej.

2. PRACE NARAŻAJĄCE PRZY MONITORACH EKRANOWYCH

Kobietom w ciąży zabronione są:

• prace przy obsłudze monitorów ekranowych – powyżej 4 godziny na dobę.

2. PRACE NA WYSOKOŚCI

Kobietom w ciąży zabrania się:

• prac na wysokości – poza stałymi galeriami, pomostami, podestami i innymi stałymi podwyższeniami, posiadającymi pełne zabezpieczenie przed upadkiem (bez potrzeby stosowania środków ochrony indywidualnej przed upadkiem), oraz wchodzenie i wychodzenie po drabinach.

2. PRACE W KONTAKCIE ZE SZKODLIWYMI CZYNNIKAMI BIOLOGICZNYMI

Kobietom w ciąży i w okresie karmienia zabrania się wykonywania prac:

• stwarzających ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, wirusem ospy wietrznej i półpaśca, wirusem HIV, wirusem cytomegalii, pałeczką listeriozy, toksoplazmozą.

V. PRACE GROŻĄCE CIĘŻKIMI URAZAMI FIZYCZNYMI I PSYCHICZNYMI

Kobietom w ciąży i w okresie karmienia zabronione są:

• prace stwarzające ryzyko ciężkiego urazu fizycznego lub psychicznego, np. gaszenie pożarów, udział w akacjach ratownictwa chemicznego, usuwanie skutków awarii.

 

 

 

Załącznik Nr 3

...........................................................

(Imię i nazwisko)

Oświadczenie

Niniejszym oświadczam, że zapoznałem/am się z obowiązującym w Miejskim Ośrodku Kultury w Czerwionce-Leszczynach Regulaminem Pracy wprowadzonym zarządzeniem Dyrektora MOK nr 4/2010 z dnia 6 września 2010 roku.

 

Czerwionka, dnia.............................

..................................................

(czytelny podpis)

 

wersja do druku